Saturday, May 12, 2012

စြယ္ေတာ္အစစ္က ျမန္မာျပည္မွာရွိတာ (သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိုင္း)



 ျပီးခဲ့တဲ့ ဇန္န၀ါရီကေတာ့ ျမန္မာျပည္အလည္ျပန္ျဖစ္ရင္း တရုတ္ကစြယ္ေတာ္နဲ႔ၾကံဳလို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ့ ထက္သန္တဲ့ သဒၵါတရားကိုေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္ကေန ကားေတြနဲ႔ကို တ၀ုန္း၀ုန္းလာဖူးေျမာ္ၾကတာ၊ လႉဒါန္းၾကတာ အံ့မခန္းေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ ရန္ကုန္မွာရွိတုန္း မိခင္ၾကီးမ်ားဖူးခ်င္မလားလို႔ လိုက္ပို႔မိတယ္၊ ေစာင့္ေနတဲ့ လူတန္းရွည္ၾကီးျမင္တာနဲ႔တင္ မဖူးေတာ့ဘူး ငါေရႊတိဂံုဖူးရရင္ေတာ္ျပီ ဆိုျပီးေျပာသံထြက္လာတာနဲ႔ ကားေတာင္ရပ္မေနပဲ လွည့္ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ မႏၱေလးဘက္ေရာက္ေတာ့လည္း လာလိုက္တဲ့နယ္ဘက္က လူေတြဆိုတာ ေၾကာက္ဖို႔ေတာင္ေကာင္းပါတယ္။

ဖခင္ၾကီးကေတာ့ ခုလိုလုပ္ေန၊ လႉေနတာေတြကို ေတာ္ေတာ္ၾကည့္မရပါဘူး။ တရစပ္ေျပာပါေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီမွာတင္ ဟိုးယခင္ ၁၉၅၃ တုန္းက ဆရာၾကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း တရုတ္၊ ဆိုဗီယက္ႏွင့္ ဟန္ေဂရီတို႔ကို လွည့္လည္ခဲ့စဥ္တုန္းက အတူပါသြားတဲ့ သခင္ခ်စ္ေမာင္ေရးသားထားတဲ့ "ကမာၻလွည့္ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း" ဆိုတဲ့ စာအုပ္ထဲက ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ေအာက္ပါစကားေျပာခန္းေလးကို သြားသတိရမိပါတယ္။
==================
၅-၆-၁၉၅၃

ပီကင္းေနျပည္ေတာ္တြင္ နံနက္စာစားအျပီး ျမန္မာသံရုံးသို႔မသြားမီ ျမန္မာျပည္အတြက္ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ ကာကြယ္ေရး ကိစၥမ်ားကို ဆရာတပည့္ႏွစ္ေယာက္ ေဆြးေႏြးၾကျပီး ဆရာၾကီးသည္ ဧည့္ခန္းရွိ ဆိုဖာကုလားထိုင္ၾကီးတြင္ ထိုင္လ်က္ ပုတီးစိပ္ေနရင္းက တစ္စံုတစ္ရာကို ေတြးမိသည္ႏွင့္ သခင္ခ်စ္ေမာင္ဘက္သို႔လွမ္း၍ စကားဆိုပါသည္။

"ေဟ့.. ေနပါဦးကြ။ မင္းတို႔ေကာင္ ေမာင္ႏုပင့္လာတယ္ဆိုတဲ့ သီဟိုဠ္က စြယ္ေတာ္ဆိုတာ မင္းတို႔ ဘယ္လိုထင္သလဲ"

"မေျပာတတ္ပါဘူး ဆရာၾကီးရယ္။ ကိုယ္ယံုၾကည္ရာယံုၾကည္ရာေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့္ယံုၾကည္ခ်က္ကေတာ့ ေရႊေတြ၊ ေက်ာက္သံပတၱျမားစတဲ့ အဖိုးတန္ ပစၥည္း၀တၳဳေတြကို ေစတနာအေလ်ာက္လိုရင္ စိတ္သာရွင္ေစာ ဘုရားေဟာဆိုတဲ့အတိုင္း ကိုယ့္ႏိုင္ငံက ဘုရားၾကီး၊ ပုထိုးၾကီးေတြမွာပဲ လႉေစခ်င္တာပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ရွိရင္ အဲဒီလိုပဲ လႉခ်င္တယ္"

"မဟုတ္ဘူးကြ။ မင္းတို႔ မေျပာတတ္ဘူး၊ မသိဘူးမလုပ္နဲ႔။ ဒါဟာ အေရးၾကီးတယ္။ တကယ့္စြယ္ေတာ္စစ္ဟာ တို႔ဗမာျပည္မွာပဲ ရွိတယ္ကြ။ ရာဇ၀င္ အထင္အရွားၾကီးကြ။ ဘုရင့္ေနာင္ေခတ္မွာ သီဟိုဠ္ဘုရင္က စစ္ကူေတာင္းလို႔ စစ္သားလက္ေရြးစင္ ထိတ္ထိတ္ၾကဲ ၂၃၀၀ ကိုလႊတ္ျပီး ကူတိုက္ေပးခဲ့တယ္ကြ။ အဲဒါ သီဟိုဠ္ဘုရင္က ေက်းဇူးၾကီးလြန္းလို႔ ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႔ စြယ္ေတာ္၊ သပိတ္ေတာ္ႏွင့္ သမီးေတာ္ရတနာကို ပို႔လႊတ္ဆက္သတယ္။ ဘုရင့္ေနာင္မင္းတရားၾကီး ကလည္း နန္းေတာ္ဦးမွာ စြယ္ေတာ္စင္ေဆာက္ျပီး ကိုးကြယ္တယ္။ အဲဒီကစျပီး စြယ္ေတာ္စင္ဆိုတာေပၚတာပဲကြ။ ဒီေနာက္ ငါးဆူ ဒါယကာမင္းလက္ထက္ေရာက္၊ ဒီေနာက္ အေနာက္ဘက္လြန္မင္းတရားလက္ထက္ေရာက္၊ ဒီေနာက္ သာလြန္မင္းတရားၾကီးလက္ထက္ေရာက္မွ ေတာင္ဖီလာဆရာေတာ္ၾကီးရဲ့ မိန္႔ၾကားခ်က္အရ စစ္ကိုင္းေကာင္းမႈေတာ္ၾကီးတည္ျပီး ဌာပနာလုိက္တာပဲကြ။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားစြယ္ေတာ္အစစ္ဟာ ေကာင္းမႈေတာ္ၾကီးထဲမွာ ကိန္း၀ပ္ေနတယ္။ အဲဒါ သိၾကဖို႔လိုတယ္။ ဆရာေတာင္ သူရိယတိုက္မွာလုပ္တုန္းက စြယ္ေတာ္စစ္တမ္းဆိုတာ ေရးဖူးေသးတယ္။ အဲဒါကို မင္းတို႔ ေမာင္ႏုကို လူၾကံဳရင္ေျပာလိုက္စမ္းပါကြာ။ ေကာင္းမႈေတာ္ၾကီးထဲမွာ ရွိတယ္လို႔ "

=======

ဒါကေတာ့ ကမာၻလွည့္သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းနဲ႔ ျမတ္စြယ္ေတာ္ ဇာတ္လမ္းေလးပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ့ စြယ္ေတာ္ဇာတ္လမ္းကေကာ..။



No comments:

Post a Comment

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစ။

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...